اگر راست مىگوئيد » « 1 » . « 2 » از ابن عباس منقول است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلم فرمود : حق تعالى با موسى بن عمران عليه السّلام صد وبيست وچهار هزار كلمه مناجاة كرد در سه شبانه روز كه در آن مدت موسى عليه السّلام چيزى نخورد ونياشاميد ، پس چون بسوى بني إسرائيل برگشت كلام آدميان را شنيد ، دشمن داشت كلام ايشان را به سبب آنچه در گوش آن حضرت مانده بود از لذت كلام خداوند عالميان « 3 » . وبه سند معتبر از حضرت أمير المؤمنين صلوات اللّه عليه منقول است كه خداوند عالميان به موسى بن عمران وحى كرد كه : اى موسى ! حفظ كن وصيت مرا از براي تو به چهار چيز : أول آنكه تا ندانى كه گناهانت آمرزيده شده است به عيبهاى ديگران مشغول مشو ؛ دوم آنكه تا ندانى كه گنجهاى من تمام نشده است به سبب روزى خود غمگين مباش ؛ سوم آنكه تا ندانى كه پادشاهى من زايل نمىشود اميد از غير من مدار ؛ چهارم آنكه تا ندانى كه شيطان مرده است از مكر أو أيمن مباش « 4 » . به دو سند صحيح از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : در تورات چهار كلمه نوشته شده است ، ودر پهلوى آنها چهار كلمه نوشته شده است ، امّا چهار كلمهء أول : هر كه صبح كند اندوهناك براي أمور دنياي خود ، پس گرديده است غضبناك بر پروردگار خود ؛ وهر كه صبح كند وشكايت كند مصيبتى را كه بر أو نازل گرديده باشد ، پس نكرده است مگر شكايت پروردگار خود را ؛ وهر كه به نزد مالدارى برود وفروتنى نزد أو بكند براي آنكه از دنياي أو بهره‌اى بيابد ، دو ثلث دين أو مىرود ؛ كسى كه كتاب خدا را خوانده باشد وكارى بكند كه به جهنم رود پس استهزاء به آيات خدا كرده خواهد بود . امّا آن چهار كلمهء ديگر : آنچه مىكنى جزا مىيابى ؛ هر كه پادشاه وصاحب اختيار شد ،

--> ( 1 ) . سورهء جمعه : 6 . ( 2 ) . تفسير قمى 2 / 366 . ( 3 ) . خصال 642 . ( 4 ) . خصال 217 ؛ روضة الواعظين 469 .